Een uitzendovereenkomst is een contract tussen de uitzendkracht en het uitzendbureau. Het uitzendbureau leent de uitzendkracht uit aan een ander bedrijf, dit wordt ook wel de inlener genoemd. De uitzendkracht verricht bij de ander de werkzaamheden, maar krijgt wel betaald via het uitzendbureau. Verder is het andere bedrijf degene die instructies geeft en toezicht houdt over het werk die de uitzendkracht verricht.

Zelfde rechten en plichten

Volgens de wet heeft een uitzendkracht recht op gelijke arbeidsvoorwaarden als de werknemers van dat bedrijf, als de uitzendkracht in dezelfde of soortgelijke functie werkzaam is.

Andere regels voor de uitzendkracht

Ondanks dat de werkgever dezelfde arbeidsvoorwaarden moet toepassen voor de uitzendkracht, zijn er ook een aantal verschillende tussen de ‘normale werknemer’ en de uitzendkracht binnen het bedrijf. Hieronder vind je de verschillen op een rijtje:

  • Het uitzendbureau is jouw werkgever (dus niet de organisatie waar jij op dat moment als uitzendkracht werkt) en is verantwoordelijk voor het uitbetalen van jouw loon.
  • Meestal geldt voor de eerste 78 gewerkte weken dat de uitzendovereenkomst automatisch eindigt en dat de inlener (het andere bedrijf) jou niet langer als uitzendkracht wilt houden binnen het bedrijf of als je ziek bent.
  • In deze 78 weken mag je meestal op elk moment de werkzaamheden en de uitzendovereenkomst beëindigen.
  • Hoe langer je bij het uitzendbureau werkt, hoe sterker je rechten worden. Hierbij wordt gesproken van het zogenaamde fasensysteem.
  • Als je een bedrijfsongeval krijgt, dan is zowel het uitzendbureau als de werkgever, waar je op dat moment werkt, aansprakelijk.

CAO voor uitzendkrachten

Er zijn twee belangrijke CAO’s voor uitzendkrachten: de ABU-CAO en de NBBU-CAO. Hierin staan nadere regels over de rechtspositie en arbeidsvoorwaarden van een uitzendkracht.